Druon Antigoon, Brabo en de naam Antwerpen

Sage uit Vlaanderen (Antwerpen) · Vlaanderen · ca. 4 minuten lezen

Lang geleden, toen er nog geen grote stad stond waar nu Antwerpen ligt, woonde er aan de rivier de Schelde een reus. Hij heette Druon Antigoon. Hij was bijna even hoog als een kerktoren, en hij woonde in een stenen burcht vlak aan het water.

Druon Antigoon had een slechte gewoonte. Elke schipper die met zijn boot langs de burcht wilde varen, moest eerst geld betalen. Veel geld. Wie het niet kon betalen, mocht niet verder. De kooplieden moesten hun waren in de burcht achterlaten en met lege handen terug naar huis.

De mensen langs de rivier vonden dat heel oneerlijk. Ze zuchtten: ‘Wat zouden we graag vrij kunnen varen!’ Maar ze durfden niets te zeggen, want de reus was sterk en groot.

Op een dag kwam er een jonge man de rivier opgevaren. Hij heette Silvius Brabo. Hij was een Romeinse soldaat, een dappere, vriendelijke man. Hij had gehoord over de reus die de schippers dwarszat, en hij wilde de mensen helpen.

‘Goedemorgen, Druon Antigoon,’ riep Brabo vanaf zijn boot. ‘Ik wil varen zonder te betalen. Dat vind ik eerlijk.’

De reus lachte zo hard dat de torens trilden. ‘Een kleine man als jij? Je moet betalen, of je gaat terug!’

Brabo bleef rustig. ‘Dan moet ik het anders oplossen,’ zei hij. Hij ging aan land en praatte met de mensen uit de buurt. Ze vertelden hem wat ze wisten over de burcht en over de reus. Samen bedachten ze een plan.

De volgende dag voer Brabo met een kleine groep vrienden naar de burcht. Terwijl de reus naar de boten op de rivier tuurde, klom Brabo behendig langs de zijkant van de burcht omhoog. Hij was snel, slim en heel stil. De reus merkte niets tot Brabo plots voor hem stond.

‘Je hebt genoeg schippers lastig gevallen,’ zei Brabo. ‘De rivier is van iedereen. Laat de mensen vrij varen.’

Druon Antigoon was zo verbaasd dat hij niet wist wat hij moest zeggen. Hij had nog nooit zo’n dappere man gezien. Hij probeerde Brabo te pakken, maar de jonge man was veel wendbaarder. Na een lange strijd was de reus verslagen en moest hij beloven nooit meer geld te vragen.

Volgens het oude verhaal sloeg Brabo daarna de hand van de reus af en wierp die als teken van zijn overwinning ver weg de Schelde in. ‘Hand werpen’, zeiden de mensen, en daar zou de naam Antwerpen vandaan komen. Zo vertellen ze het, al honderden jaren.

Vanaf die dag kon iedereen vrij over de Schelde varen. Schippers brachten zijde, specerijen, graan en vis naar de plaats aan de rivier. Rond de oude burcht groeide een kleine nederzetting, en daar werd langzaam een grote, drukke stad van.

Op de Grote Markt in Antwerpen staat nu een fontein met Brabo erop, klaar om de reuzenhand te werpen. Kinderen rennen er op een zomerdag rond en eten ijs. Wie het verhaal kent, weet waarom hij daar staat.

En de reus Druon Antigoon? Sommige mensen zeggen dat hij ver weg naar de heuvels is verhuisd, waar hij sindsdien rustig leeft, zonder iemand lastig te vallen. Misschien heeft hij ook ontdekt dat delen leuker is dan eisen.